Aparat kontroli skarbowej

postheadericon Aparat kontroli skarbowej

W 1991 r. postanowiono wzmocnić dotychczasowy system kontroli finansowej. W tym celu określono system organów kontroli skarbowej (ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej Dz.U. Nr 100, poz- 442, zpóźn.zm.). Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych. Chodzi również o badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem innych państwowych osób prawnych.

Organami kontroli skarbowej są: 1) Minister Finansów jako naczelny organ skarbowy, 2) Generalny Inspektorat Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad inspektorami kontroli skarbowej, 3) inspektorzy kontroli skarbowej. Inspektorzy kontroli skarbowej wykonują nie tylko czynności kontrolne, lecz mogą również wystąpić w roli organów podatkowych (patrz szerzej część V rozdział 4.3.1.).

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej, w której zatrudnieni są inspektorzy kontroli skarbowej oraz Ministerstwo Finansów, w strukturze którego działa Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Powołuje i odwołuje go – na wniosek Ministra Finansów – Prezes Rady Ministrów.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej: 1) określa zadania urzędu kontroli skarbowej, 2) organizuje szkolenia inspektorów, 3) organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej, 4) sprawuje kontrolę urzędów i izb skarbowych w zakresie prawidłowości wymiaru i poboru dochodów budżetowych, 5) organizuje pracę i jest przełożonym inspektorów zatrudnionych w Ministerstwie Finansów,

6)ustala plany kontroli, 7) upoważnia inspektorów do przeprowadzenia kontroli, 8) analizuje wyniki kontroli skarbowej i przedstawia je Ministrowi Finansów, 9) uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą skarbową.

Pracą kontroli skarbowej kieruje dyrektor, powoływany spośród inspektorów przez Ministra Finansów na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Dyrektor urzędu kontroli skarbowej: 1) organizuje pracę urzędu i jest przełożonym zatrudnionych w nim inspektorów, 2) ustala plany kontroli, 3) upoważnia inspektorów do przeprowadzenia kontroli.

Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Inspektorem może być ten, kto: 1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich, 2) ma nienaganną opinię i nie był karany za przestępstwo z winy umyślnej, 3) posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe o specjalizacji przydatnej do kontroli skarbowej, 4) posiada co najmniej 5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w urzędach kontroli skarbowej, 5) złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją.

Inspektor kontroli skarbowej prowadzi samodzielnie postępowanie kontrolne. Do wykonywania niektórych czynności kontrolnych może posłużyć się pracownikami urzędu (z wyjątkiem czynności określonych w art. 38 ust. 3 ustawy o kontroli skarbowej). Właściwość miejscową inspektorów określa się według terytorialnego zasięgu działania urzędu kontroli skarbowej (Dz. U. z 1992 r. Nr 12, poz. 49). Natomiast inspektorzy zatrudnieni w Ministerstwie Finansów są uprawnieni do prowadzenia kontroli na całym terytorium państwa.

Inspektorzy kontroli skarbowej mają szczególny status. Przysługuje im miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, nie niższy niż 50% wynagrodzenia. W wykonywaniu czynności kontrolnych inspektorzy korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych. W czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być zatrzymani bez uprzedniej zgody Generalnego Inspektora (z wyjątkiem zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa). Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków służbowych inspektorzy odpowiadają tylko dyscyplinarnie.

Zostaw Komentarz