Cele i środki polityki finansowej

postheadericon Cele i środki polityki finansowej

W przeszłości w socjalistycznej nauce finansów formułowano tezę, że ogólny cel, który ma realizować polityka finansowa, leży poza jej zakresem i jest domeną polityki społecznej i ekonomicznej. W zarządzanej centralnie gospodarce planowej było to dość oczywiste. W gospodarce rynkowej pojawiają się cele (zadania) samoistne o charakterze finansowym, od realizacji których zależą, a nawet są uwarunkowane, ogólne cele polityki społecznej i ekonomicznej.

– „Finanse i prawo finansowe” Jeżeli bowiem w latach siedemdziesiątych przyjęto w PRL za podstawowe cele polityki społecznej i gospodarczej hasło propagandowe: „Aby Polska rosła w siłę a ludziom żyło się dostatnio11, to oczywistym jest, iż był to cel ogólny spoza polityki finansowej. Natomiast przyjęcie w ostatnim czasie jako celu nadrzędnego „walki z inflacją” (niezależnie od tego, czy cel ten należy traktować jako nadrzędny, czy jako jeden z podstawowych) stawia politykę finansową co najmniej na równi z innymi rodzajami polityki.

W polityce finansowej mamy więc do czynienia zarówno z ustalaniem celów jak i środków ich realizacji. Jedne i drugie mają przy tym charakter finansowy. Obrazowo hierarchię celów i środków polityki finansowej można przedstawić jako trójkąt o odwróconej podstawie, którą tworzy cel ogólny (nadrzędny). Jest on realizowany przy pomocy coraz to węższych (bardziej szczegółowych) środków (instrumentów) finansowych. Środki te, rozpatrywane na określonym poziomie, są jednocześnie celami „samymi w sobie” wobec środków bardziej szczegółowych (które na niższym poziomie znów mogą być rozpatrywane jako cele).

Przykład: Cel ogólny w postaci zahamowania inflacji może być realizowany przy pomocy całego szeregu posunięć (środków) finani jwych, np. ściąganie jak największej-ilości pieniądza z rynku, hamowanie, wypływu pieniądza na rynek itp. Środek w postaci np. hamowania wypływu pieniądza na rynek może być traktowany jednocześnie jako „cel sam w sobie” i realizowany przy pomocy różnych bardziej szczegółowych posunięć (środków) finansowych, np. drogi kredyt, restrykcyjne opodatkowanie wzrostu płac itd.

– ustalenie norm planistycznych (programowanie i planowanie finansowe)

– ustalenie norm prawa zwanych normami ogólnymi (prawo finansowe)

– ustalenie norm indywidualnych (akty i orzeczenia prawno-finansowe).

Technicznie, polityka finansowa realizowana jest przez człowieka i jego techniczne wyposażenie i polega na wykonywaniu faktycznych czynności poprzedzających (przygotowujących) przesunięcia środków finansowych, przesuwających te środki lub będących ich następstwem. Dlatego realizacją polityki finansowej jest wykonywanie kontroli finansowej, obsługa kasowa, inkaso podatków itp.

Zostaw Komentarz