Finanse i prawo finansowe

postheadericon Finanse i prawo finansowe

Tymczasem, nie ulega wątpliwości, iż dana grupa przepisów ustrojowych może służyć realizacji kilku grup przepisów proceduralnych. Podobne spostrzeżenia odnieść można do roli przepisów proceduralnych. Pamiętać przy tym trzeba o tym, że tak jak nie zawsze możliwe i konieczne jest zamieszczenie w jednym akcie prawnym ogółu przepisów składających się na hipotezę, dyspozycję i sankcję danej normy, tak nie zawsze możliwe i konieczne jest ujęcie w jednym akcie ogółu przepisów ustrojowych, materialnych i proceduralnych, chociaż teoretycznie byłoby to rozwiązanie idealne technicznie. Niezbędnym jest natomiast zachowanie zawsze trójczłonowej budowy normy prawnej i takie określenie dyspozycji, które uwzględni jej aspekty ustrojowe, materialne i proceduralne.

Różnice w budowie dyspozycji przepisów materialnych, ustrojowych i pro-ceduralnych prawa finansowego można zilustrować następująco {por. W. Nykiel, Normy prawa finansowego – wybrane zagadnienia, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego”, seria I, 1979, z. 65). Konstrukcja norm prawa finansowego pozwala na zbudowanie następujących formuł: 1) „Podmiot P gromadzi środki S ze źródła Z w wysokości określonej według reguł R” 2) „Podmiot P przeznacza środki S na cele C w wysokości określonej według reguł R”. Formuły te odnoszą się do dyspozycji normy finansowo-prawnej, wyznaczającej zachowanie się adresata normy poprzez nałożenie na niego określonego obowiązku lub przyznanie mu określonego uprawnienia.

Zostaw Komentarz