Ogólny plan finansowy

postheadericon Ogólny plan finansowy

Problem wiąże się z pytaniem, czy potrzebny oraz możliwy do skonstruowania jegt plan finansowy, który obejmowałby całą gospodarkę finansową państwa i był tym samym odpowiednikiem planu gospodarczego, a przy tym miał charakter dyrektywny?

Doświadczenia państw socjalistycznych dały pozytywną odpowiedź na pierwszą część pytania, że taki plan jest potrzebny, nigdzie natomiast nie udowodniono, że możliwe jest jego skontruowanie. W ZSRR zaraz po rewolucji podjęto budowę takiego planu i zastąpienia nim budżetu. Sprawę przesądziły jednak decyzje polityczne, faworyzujące Gospłan w jego walce z Ministerstwem Finansów. Także w Polsce w końcu lat czterdziestych podjęto taką próbę, jednak bez powodzenia. Za główne przyczyny takiego stanu uznaje się brak konsekwencji i cierpliwości w podejmowanych próbach, niehomogeniczny charakter takiego planu oraz prymitywizm metod i technicznej infrastruktury planowania w krajach socjalistycznych.

Dlatego w tych krajach starano się rozwiązać problem ogólnego planu finansowego w sposób pośredni: z jednej strony poprzez doskonalenie bilansu finansowego państwa, który ma jednak charakter analityczny, a z drugiej strony poprzez dodawanie do budżetu w formie załączników i przyjmowanie ich przez Parlament, całego szeregu szczegółowych wycinkowych planów finansowych. W Polsce, wg nowego Prawa budżetowego, wraz z projektowanym budżetem winny być przedstawiane Parlamentowi: przewidywane wykonanie budżetu państwa za rok poprzedzający rok budżetowy, prognozy dotyczące podstawowych wielkości makroekonomicznych (produkcja, zatrudnienie, inwestycje, spożycie, ceny, przychody i wydatki ludności oraz koszty, akumulacja finansowa i zysk jednostek gospodarczych), objaśnienia założeń projektu budżetu państwa, bilans finansów sektora publicznego, bilans płatniczy, prognoza stanu należności oraz szacunek zaangażowania budżetu związanego z inwestycycjami finansowanymi przez budżet i z tytułu gwarancji udzielonych na spłaty kredytów bankowych.

Jest to jedna z dróg rozwiązania omawianego problemu w przyszłości. Inną, jest ewentualne przyjęcie systemu planowania ekonomiczno-finansowego na wzór francuski czy amerykański (zob. p. 4.3.).

Zostaw Komentarz