Opodatkowanie dochodów

postheadericon Opodatkowanie dochodów

Historia podatku dochodowego wskazuje na to, iż opodatkowanie dochodów wymaga zróżnicowania ze względu na źródła przychodów i rodzaje kosztów potrącalnych dla obliczenia dochodu. W większości obowiązujących systemów podatkowych prowadzi to do równoległego funkcjonowania dwóch podatków dochodowych, odrębnie dla osób fizycznych i dla osób prawnych. Faktem jest także, że podstawowe różnice w konstrukcji tych podatków odnoszą się właśnie do wymienionych elementów podatku.

Do 1992 r. opodatkowanie dochodów w Polsce opierało się przede wszystkim na kryterium podziału gospodarki na uspołecznioną i nie uspołecznioną. W ramach opodatkowania dochodów przedsiębiorstw uspołecznionych próbowano stosować różne konstrukcje prawne opodatkowania zysku przedsiębiorstwa. W tym celu posługiwano się jednak zarówno metodami podatkowymi (np. podatek dochodowy od spółdzielczości), jak i metodami niepodatkowymi (np. wypłaty z zysku od przedsiębiorstw państwowych). W 1982 r. nastąpiło ujednolicenie rozwiązań i przejście do metod podatkowych. Konstrukcja podatku dochodowego od j.g.u. nie

była jednak stabilna i po różnych eksperymentach 31 stycznia 1989 r. uchwalono ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 3, poz. 12). Przepisy ustawy objęły również osoby prawne nie będące jednostkami gospodarki uspołe-cznionej i w ten sposób rozpoczął się proces odchodzenia od podatków opartych na kryteriach sektorów gospodarczych. Proces ten zakończył się jednakże dopiero uchwaleniem w 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która rozpoczęła swe obowiązywanie od 1 stycznia 1992 r. Oznaczało to m.in. uchylenie ustawy z 16 gaidnia 1972 r. o podatku dochodowym oraz innych ustaw podatkowych (m.in. podatku od wynagrodzeń, podatku od płac, podatku wyrównawczego, podatku rolnego od działów specjalnych produkcji rolnej).

W 1992 r. zmieniła się ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz zmiana ta była koniecznością związaną z wejściem w życie równolegle obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ten sposób opodatkowanie dochodów zamyka się w zasadzie w tych dwóch podatkach. Wyjątek odnosił się jednak do niektórych osób prawnych i jednostek organizacyjnych wypłacających wynagrodzenia i premie (nagrody) z zysku przedsiębiorstw, dla których ustalało się pewną normę dopuszczalnego wzrostu wynagrodzeń, a przekroczenie tej normy powodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku od wzrostu wynagrodzeń. Było to obciążenie o charakterze interwencyjnym, które usunięto w ramach reformy polskiego systemu podatkowego (Dz. U. z 1993 r. Nr 134, poz. 648).

Zostaw Komentarz