Podatek dochodowy od osób prawnych

postheadericon Podatek dochodowy od osób prawnych

Jest pobierany na podstawie ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (tekst jedn.Dz.i7. z 1993 r. Nr 106, poz.. 482, zm. Nr 134, poz. 646). Jego podatnikami są nie tylko osoby prawne, lecz także jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek nie będących osobami prawnymi. Podatek nie dotyczy także podatników osiągających dochody z działalności rolniczej i leśnej oraz dochodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Ustawa przyjmuje zasadę tzw. nieograniczonego obowiązku podatkowego. Oznacza to, że podatek pobiera się od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (a więc także za granicą). Natomiast podatników, których siedziba lub zarząd znajdują się za granicą dotyczy tzw. ograniczony obowiązek podatkowy. Wiąże się on z opodatkowaniem jedynie dochodów osiąganych na terytorium Polski. Od podatku zwolnione są: Skarb Państwa, NBP, jednostki budżetowe, fundusze celowe, przedsiębiorstwa międzynarodowe, gminy i związki gmin.

Przedmiotem opodatkowania jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodu. W niektórych jednak wypadkach opodatkowaniu podlega przychód, np. osiągnięty z praw autorskich, wynalazczych, praw do znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz pochodzący z dywidend i udziałów w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terenie Polski.

Dla celów podatkowych dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Jeżeli koszty uzyskania przychodu są większe od sumy przychodu, wówczas stratę uwzględnia się w równych częściach w ciągu następnych trzech lat podatkowych. Ustawa w sposób szczegółowy określa zasady i sposób ustalania przychodów z poszczególnych źródeł, zwłaszcza że nie zawsze są one wyrażone w pieniądzu, bądź też chodzi o opodatkowanie nieodpłatnie udostępnianych nieruchomości. Niekiedy istnieje potrzeba dokonania jeszcze bardziej szczegółowych określeń, co reguluje Minister Finansów (rozporządzenie Ministra Finansów z 3 kwietnia 1992 r. w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych, Dz. U. Nr 32, poz. 138 zm. z 1993 r. Nr 28, poz. 130 i Nr 133, poz. 642). Podobna sytuacja ma miejsce w odniesieniu do kategorii kosztów. Obowiązują tutaj identyczne zasady podziału kosztów na potrącalne (konieczne i pożyteczne) i nie – potrącalne (zbyteczne). Stanowi o nich ustawa, a szczegóły wyjaśnia akt wykonawczy (rozporządzenie Ministra Finansów z 3 kwietnia 1992 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz. U. Nr 32, poz. 139).

Do podstawy opodatkowania nie zalicza się przychodów uznanych przez ustawę za zwolnione od podatku. Są to m.in. niektóre przychody ze sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych, przychody przeznaczone na cele charytatywne i na zatrudnienie osób niepełnosprawnych. Ponadto nie zwiększają podstawy opodatkowania dochody pochodzące z odszkodowań, dotacji budżetowych i innych subwencji, a także inne dochody (w sumie ponad 20).

Podstawę opodatkowania stanowi dochód (wyjątkowo przychód) uzyskany w ciągu roku podatkowego i pomniejszony o: 1) darowizny na cele wyższej użyteczności publicznej, 2) obniżone kwoty opłaty eksploatacyjnej wynikającej z prawa górniczego, 3) wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Skala podatku jest proporcjonalna. Stawka podatku wynosi w zasadzie 40%, chyba że chodzi o opodatkowanie przychodów (art. 21 i 22 ustawy), które następuje według stawki 20%.

Pobór podatku odbywa się bezpośrednio i poprzez instytucję płatników. Na podatnikach spoczywają też liczne obowiązki formalne oraz obowiązek uiszczania zaliczek.

Zostaw Komentarz