Podatek ieśny

postheadericon Podatek ieśny

Jest to nowy podatek, wprowadzony od 1.01.1992 r. na podstawie ustawy z 28.09.1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 101, poz. 444, zm. 1992 r. Nr 21, poz. 85). Jego konstrukcja jest bardzo zbliżona do budowy podatku rolnego. Nie jest to jednak podatek przychodowy, ponieważ fakt, z którym ustawodawca łączy powstanie obowiązku podatkowego w tym podatku polega na posiadaniu lasu, nie zaś na odnoszeniu z niego pożytków lub na prowadzeniu gospodarki leśnej jako działalności gospodarczej. W tym sensie las jest wartością majątkową i z tych powodów podatek leśny kwalifikujemy do podatków majątkowych o charakterze rzeczowym i bezpośrednim. Wpływy z jego tytułu zasilają dochody budżetowe gmin.

Podatnikami są osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej będące właścicielami lasów, bądź ich posiadaczami w przypadku lasów stanowiących własność Skarbu Państwa lub gminy.

Przedmiotem podatku jest własność lub posiadanie lasów, z wyjątkiem tych, które: 1) nie są związane z gospodarką leśną, 2) są zajęte na ośrodki wypoczynkowe, działki budowlane i rekreacyjne, 3) są wyłączone decyzjami administracyjnymi z gospodarki leśnej na cele inne niż leśne. Nie powoduje uruchomienia obowiązku podatkowego posiadanie lasów z drzewostanem do 40 lat, rezerwatów i parków narodowych, lasów ochronnych i lasów wpisanych do zabytków. Rada gminy może rozszerzyć katalog zwolnień podatkowych.

Podstawa opodatkowania jest zróżnicowana w zależności od tego, czy dla danego lasu określono plan urządzenia lasu, czy też nie. W pierwszym wypadku podstawą opodatkowania jest powierzchnia lasu wyrażona w ha przeliczeniowych. Oblicza się je na podstawie rodzaju drzewostanu (określonego według głównych gatunków drzew) i klasy bonitacyjnej (jakościowej) drzewostanu. Zastosowany przelicznik waha się od 0,2 ha do 2,3 ha przeliczeniowego za 1 ha fizyczny lasu. Natomiast w lasach, dla których nie sporządzono planów urządzenia lasu podstawę opodatkowania stanowi fizyczna powierzchnia lasu, mierzona w ha rzeczywistych.

Skala w podatku leśnym ma charakter proporcjonalny. Stawki są kwotowe, przy czym różnie określone dla różnych podstaw opodatkowania. Gdy podstawą opodatkowania jest powierzchnia lasu liczona w ha przeliczeniowych, to stawka podatku wynosi równowartość pieniężną 0,125 m3 drewna tartacznego iglastego z

1ha przeliczeniowego za każde półrocze roku podatkowego. Równowartość liczona jest w cenach sprzedaży, na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Natomiast, gdy podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia rzeczywista lasu, to stawka wynosi równowartość pieniężną 0,125 q żyta z 1 ha przeliczeniowego za każde półrocze.

Zostaw Komentarz