POLITYKA FINANSOWA

postheadericon POLITYKA FINANSOWA

Istota i pojęcie polityki finansowej. Cele i środki polityki finansowej. Kryteria oceny polityki finansowej. Warunki prawidłowej polityki finansowej.

Polityka finansowa jest to świadoma i celowa działalność ludzi i instytucji polegająca na ustalaniu i realizacji określonych celów przy pomocy środków (posunięć, działań) finansowych.

Z powyższej definicji wynika więc, że nie każde działanie w zakresie finansów jest tworzeniem polityki finansowej (np. nie jest nim codzienne liczenie stanu kasy przez kasjera, natomiast samo ustalenie takiego obowiązku dla osiągnięcia określonego rezultatu -jest tworzeniem polityki finansowej).

Polityka finansowa jest tylko jednym (chociaż niezwykle ważnym) z elementów polityki społecznej i ekonomicznej. Dlatego niektórzy Autorzy formułują pogląd o jej służebnej roli wobec podstawowych celów polityki społecznej i ekonomicznej twierdząc wręcz, że polityka finansowa spełni tym lepiej swoje funkcje im lepiej będzie służyć polityce społecznej i ekonomicznej (zob. L. Kurowski, Wstęp do nauki prawa finansowego, Warszawa 1982, s. 16-17). Nie oznacza to jednak, iż ma być ona tylko biernym odbiciem polityki społecznej i ekonomicznej. Współtworzy ona bowiem, a – zwłaszcza w gospodarce rynkowej – kształtuje wręcz założenia polityki ekonomicznej i społecznej. Można więc postawić tezę, iż znaczenie polityki finansowej (na tle innych rodzajów polityki) jest tym większe, im większy jest zakres gospodarki rynkowej oraz finansów publicznych.

Przy pojmowaniu istoty polityki w ogóle, a polityki finansowej w szczególności, powstają liczne nieporozumienia. Ich wynikiem, są np. sformułowania o braku polityki finansowej lub nierealizowa- niu (w całości lub części) tejże polityki. Nieporozumienia te wynikają z wprowadzania kategorii ocennych i postulatywnych do istoty pojęcia i mają takie samo znaczenie, jak stwierdzenia, np. że nie ma pogody. Polityka finansowa może być bowiem zarówno bardziej, jak i mniej wyartykułowana, może być bardziej lub mniej konsekwentna – okoliczności te rzutują jednak na ocenę jej jakości, a nie na jej istnienie lub brak.

Zostaw Komentarz