Rejestracja podatkowa

postheadericon Rejestracja podatkowa

Rejestracja podatkowa oznacza system grupowania danych niezbędnych do wymiaru podatków. Istnienie rejestracji podatkowej jest warunkiem tzw. szczelności systemu podatkowego. Uniemożliwia ona legalne unikanie ciężarów podatkowych. Rejestracja podatkowa jest więc warunkiem powodzenia w realizacji dochodów budżetowych. Pozwala bowiem na objęcie obowiązkami podatkowymi wszystkich i wszystkiego, co zostało ustalone w ustawach podatkowych.

Rejestracja podatkowa ma odległą historię. Pierwsze spisy podatkowe, zwane katastrami, znane były już w starożytnym Egipcie i Rzymie. Rozporządzała nimi każda lepiej zorganizowana administracja skarbowa, zwłaszcza w odniesieniu do katastrów gruntowych. Po raz pierwszy pełny kataster gruntowy powstał w latach 1719-1760 w Lombardii. Potem stworzyły go także inne państwa europejskie, w tym Polska (w b. dzielnicach zaboru austriackiego i pruskiego). Kataster gruntowy jest urządzeniem bardzo cennym, lecz trudnym i kosztownym w sporządzeniu. Dlatego też jego wprowadzenie trwa latami.

W gospodarce socjalistycznej rejestracja podatkowa koncentrowała się na podatnikach będących j.g.u. Oni to bowiem dostarczali głównie dochody dla budżetu państwa. W stosunku do sektora nieuspołecznionego rejestrację podatników przeprowadzano przy pomocy instytucji zgłoszenia obowiązku podatkowego (podatnicy podatku obrotowego i dochodowego) lub przy pomocy spisów gospodarstw rolnych prowadzonych przez organy lokalne (gminy). Pobór większości podatków od ludności poprzez instytucję płatników oraz deklarowana przez państwo ideologia, że podatki od ludności są kategorią zanikającą sprawiało, że nie widziano konieczności opracowania systemu powszechnej rejestracji podatkowej.

Zostaw Komentarz